Verslag tweede avond item 13;
bezoek aan het Exodushuis in Utrecht

Exodushuis Utrecht

Voorzien van tassen met boodschappen op weg met de bus naar Utrecht waar we een bezoek brengen aan het Exodushuis. Hier verblijven ex-gedetineerden voor een periode van 6-12 maanden om middels een uitgebreid begeleidingsprogramma hun terugkeer in de maatschappij verder vorm te geven.

ga met je muis over foto's!
Na een hartelijke ontvangst door Carla en een drankje (ook welkom bij 30 graden) hebben wij ons op het voorbereiden van een pastagerecht met salade gestort.
Rond half 7 kon iedereen aanschuiven en aten we met een groep van ongeveer 16 personen in de tuin. Onze kookkunst had gretig aftrek en Carla had voor een heerlijk toetje gezorgd!
Hier ontstonden ook de eerste contacten over en weer hetgeen ons al gauw de informatie opleverde dat er een dichter in ons midden was. Anton Peter heeft tijdens zijn detentie veel gedichten geschreven en een aantal daarvan zijn ook opgenomen in de zgn. “bajesagenda”. Anton Peter hoopt dat ooit zijn eigen bundel wordt uitgegeven en draagt na de maaltijd op verzoek enkele gedichten voor. Naast het dichten houdt Anton Peter zich bezig met vrijwilligerswerk bij de Emmaus winkel. Alle bewoners hebben een dagbesteding in de vorm van (vrijwilligers)-werk en /of opleiding.
Na de maaltijd voegen zich nog een aantal andere bewoners bij de groep voor de wekelijkse thema avond die vanavond gewijd zal zijn aan de uitwisseling met Provider. De jongeren vertellen over wat Provider is en wat ze hierheen gebracht heeft en wij krijgen op onze beurt informatie over het reilen en zeilen van het Exodushuis. We kunnen volop vragen stellen over hoe het was om in de bajes te zijn, hoe nu verder, wat het begeleidingsprogramma inhoudt en wat de toekomstplannen zijn.
Ondanks dat het verblijf in het Exodushuis lang niet voor iedereen een vrijwillige en zeker niet vrijblijvende zaak is blijkt uit de reacties dat ondanks alle aanvankelijke weerstand er hier veel te halen valt. Velen ervaren het als een daadwerkelijke steun op weg naar een nieuw bestaan want er is tenslotte altijd een nieuwe kans!!
Er is nog lang doorgepraat en wij bedanken de mensen voor de soms openhartige wijze waarop ze hun levensverhaal met ons gedeeld hebben .
Dankzij de begeleiding van Gerard vertokken wij richting de (goede) bus voor de terugreis naar Zeist.


Hieronder twee gedichten van Anton Peter,
maar kijk ook eens in ons gastenboek
waar hij eveneens twee gedichten schreef:

Anton P.S. >>  

Kleine wens

Mijn huis is nu mijn cel.
Mijn naam is nu een nummer.
Heb ik nog een toekomst?
Soms kan ik vogels horen zingen,
Maar hier zie ik weinig dingen.
Slechts wat bomen en een muur,
Zal het nog lang duren?
Sterren kijken mij aan in de donkere nachten
en als 's morgens mijn ogen ontwaken
denk ik, zal ik ooit de hemel raken?
Toch hoop ik dat de zon voor mij weer zal schijnen
Dat heb ik te wensen, er zijn hier zoveel grenzen
Die nog overbrugd moeten worden.
Of zijn dat onvervulbare wensen?

A.P.S.

Mijn schuld

Ik heb U achtervolgd met mijn 'Waarom'?
Ik vroeg verbitterd wat ik had aan mijn geloof.
Ik bad wel met mijn mond: mijn hart bleef stom.
Het was alsof God mijn gebed terzijde schoof.
Wat had ik aan een Vader, die zijn kind onthield,
Wat hij in overvloed aan vreemden geeft?
Wat had ik aan zijn Woord:- wie zoekt,die vindt
Terwijl hij mij mijn liefste bezit ontnomen heeft?
O God, ik heb zo vaak tot U geklaagd,
Zo zelden heb ik gedankt, zo zelden was ik blij
En bijna nooit heb ik mij afgevraagd
Of Gij, o Heer, wel ooit iets hebt gehad aan mij.

A.P.S


Verslag en foto's: Sheila Slob

Klik op het logo van de Stichting Exodus voor een kort verslag van de eerste avond over dit onderwerp!