Provider item 4, voorjaar 2011

Plotseling waren ze er al. Terwijl wij uit Zeist nog maar net met elkaar in de kring zaten om de laatste afspraken te maken, klonk het van uit de gang ‘Ze zijn er!’. Zeven jongeren uit Dortmund met hun twee begeleiders stapten wat verlegen over de drempel van het Kerkelijk Centrum in Zeist-West. Het weekend was begonnen.

Van verlegenheid was de volgende dag niets meer over. Na een nacht in een gastgezin was het ijs over en weer gebroken. Die zaterdag bracht een uitdaging: met zijn twintigen op de fiets naar Utrecht, waar ons een kennismaking met een andere kant van onze samenleving wachtte. Na een lunch bij opvangcentrum de Kei in de binnenstad (‘voor langzaam lerende dak- en thuislozen’) kregen we vanuit het Catharijnehuis een rondleiding door de stad, verzorgd door Gert, Richard en Oswin, alle drie levend op straat. Tijdens de rondleiding maakten we kennis met de ins en outs van een leven op straat. De hardheid ervan. De verleiding om op (semi)criminele wijze aan geld te komen. De zorgen om een slaapplaats en schone kleding. De dichte deuren van kerken.

Zondag keken we in een kringgesprek terug op het weekend. Het was zonder meer zeer geslaagd geweest. Hoogtepunten vormden wel de kennismaking met het straatleven in Utrecht, de ongedwongen sfeer in de groep, de fietstocht.
Een jonge Duitser concludeerde dat het met de Duitser-haat toch wel meeviel in Nederland. Een ander vond Nederlanders zo aangenaam ongedwongen en direct. Wij van onze kant merkten dat wij wel erg snel onze eigen taal verwisselen voor die van de ander. En dat sommige regels met betrekking tot jongeren hier inderdaad soepeler zijn dan in Duitsland.